Oskar Azkaratek baso-kudeaketa iraunkorraren egungo eredua defendatu du
Baskegurrek Onda Vasca irratiaren saio berezian parte hartu du martxoaren 21eko Basoen Nazioarteko Eguna dela eta. Oskar Azkarate, gure zuzendari nagusia; Josu Azpitarte, PEFC Euskadikoa; Leire Salaberria, USSEko gerentea; eta Amelia Uria, Euskadiko Basogintza Elkarteen Konfederazioko koordinatzailea, Euskadiko baso-egurraren sektorearen ordezkari izan dira irratsaio honetan, eta euskal basoaren egungo egoerari, kudeaketari eta aurre egin beharreko erronkei buruzko ikuspegia eman dute.
Bere hitzaldian, Oskar Azkaratek egungo basogintza-eredua defendatu du, bertako basoaren aldeko “paradigma-aldaketa” baten alde egiten duten diskurtso politiko jakin batzuen aurrean. Diskurtso horiek nahita ez dute kontuan hartzen aniztasun hori existitzen dela; izan ere, bertako hostozabalak %49,5 baino gehiago baitira, Euskadiko azken baso-maparen arabera, eta gaur egun urtean egurraren %2 baino gutxiago ematen dute. Baskegurreko zuzendari nagusiaren ustez, “bertako hostozabalaren aldeko apustu esklusiboa egiteak, egungo eredua osatzen duen ikuspegi osagarriaren aurrean, jasangarritasunaren hiru ardatzak arriskuan jartzen ditu: ingurumenekoa, soziala eta ekonomikoa”.
Bestalde, Azkaratek kudeaketa eredu mistoaren aldeko apustua berretsi du: “Datuek erakusten dute basogintza sektoreak kudeaketa aktiboaren alde egiten duela, non eredu mota desberdinak beharrezkoak diren, eta non hostozabal autoktonoen basogintza koniferoekin osatzen den, sistemari iraunkortasuna emanez”.
Era berean, atzera egiten ari den eta etorkizunik ez duen EAEko baso-egurraren sektoreari buruzko iritzien aurka agertu da, honako hau azpimarratuz: “EAEko enpresek erabiltzen duten egurraren %70 inguru gure basoetatik dator. Horrek esan nahi du baso-ekoizpenak, ingurumen- edo paisaia-inplikazioak izateaz gain, gizarte-, ekonomia- eta lurralde-antolamenduko ondorioak ere badituela. Lehengaien eta produktuen arteko zirkulua ixteko gaitasun horrek eredugarri bihurtzen gaitu”.
Halaber, adierazi du etorkizunari begira oso kontuan hartu behar dela insignis pinuaren inguruko alderdi sanitarioa, bai eta euskal zur-industriak eralda ditzakeen beste espezie batzuekin egiten den lana ere, hala nola itsas pinua, kriptomeriak edo sekuoiak; horrek aukera ematen du petrolioaren deribatuekiko mendekotasun txikiagoa duten produktuak lortzeko eta basogintzako bioekonomia garatzeko. Hori guztia, bertako hostozabalak (haritza eta pagoa) handitzeko apustuarekin modu osagarrian.
Azkarateren ustez, benetako arazoa mendia uztea da, eta ez da onargarria jabetza pribatuak mendia mantentzeko eta zaintzeko egiten duen ahalegina aitortzen ez jakitea. Bestela, alternatiba paisaia ez hain jasangarria izatea da, sute-arriskua handitzea eta aberastasun soziala, ekonomikoa eta ingurumenekoa galtzea.